Adwent otwiera przed nami czas czuwania i odnowy, w którym Kościół ponownie przypomina o powołaniu każdego wierzącego do bycia uczniem i misjonarzem Chrystusa. W tym duchu powstaje list, który publikujemy poniżej — słowo wdzięczności, zachęty i umocnienia, kierowane do wszystkich wspólnot i osób wspierających pielgrzymów z Głogowa na Jasną Górę. Jego treść ukazuje, że misja Kościoła realizuje się przede wszystkim w codziennych gestach dobra i otwartości, a Adwent staje się zaproszeniem, by jeszcze uważniej słuchać Boga, wychodzić ku drugiemu człowiekowi i przyjąć rodzącego się Jezusa w naszych domach i sercach.

Publikujemy treść listu:

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Bracia i Siostry!

Rozpoczynamy nowy rok duszpasterski pod hasłem „Uczniowie–misjonarze”. Papież Franciszek przypomina, że wiara nie jest tylko przechowywaniem tego, co otrzymaliśmy, ale radosnym dzieleniem się tym z innymi. Uczeń Chrystusa to ten, kto słucha i idzie za Nim, a jednocześnie staje się Jego świadkiem w codzienności. Misjonarz nie musi wyruszać na drugi koniec świata — jego misją jest dom, praca, rodzina, parafia.

Adwent, który przeżywamy, jest czasem wyjścia i czuwania.

To Bóg pierwszy wychodzi ku nam, a my odpowiadamy — krokiem, słowem, otwartym sercem. W świecie pełnym pośpiechu i niepewności, Jezus zaprasza nas do odważnego pójścia Jego drogą. Być uczniem-misjonarzem to znaczy żyć z Nim i dla Niego. Tam, gdzie jest ciemność — nieść światło. Gdzie smutek — wnosić radość Ewangelii.

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie
~ Mt 24,42.

 Tymi słowami Ewangelii św. Mateusza Kościół wprowadza nas w czas Adwentu i nowy rok liturgiczny. To słowa, które nie mają nas przestraszyć, ale obudzić. Nie po to, byśmy żyli w lęku przed jutrem, lecz byśmy nauczyli się żyć uważnie, z otwartym sercem i z wiarą. Bo Pan przychodzi – nie tylko na końcu czasów, ale każdego dnia, w codzienności, w człowieku, w Eucharystii, w słowie, które do nas kieruje. Jezus mówi o czuwaniu, bo dobrze wie, że człowiek łatwo się uśpi. Łatwo zagubić sens, gdy świat staje się zbyt głośny. Łatwo zatracić wiarę, gdy człowiekowi wydaje się, że wszystko ma pod kontrolą.

A przecież On przychodzi nie w spektakularnych wydarzeniach, ale w ciszy, w zwyczajnym dniu, w miarowym rytmie serca i życia. To w takich chwilach rozstrzyga się nasza gotowość, nasze czuwanie.

Adwent, który rozpoczynamy, jest więc zaproszeniem do nowego sposobu czuwania. Nie z lęku, ale z miłości. Nie w zamknięciu, ale w wyjściu ku ludziom. Uczeń Chrystusa ma oczy otwarte na drugiego człowieka i serce gotowe, by być znakiem nadziei.

Jezus przyjdzie w chwili, której się nie spodziewamy — ale już dziś przychodzi w Eucharystii, w Słowie, w drugim człowieku. On chce nas uczynić uczniami i misjonarzami swojej miłości.

Dlatego w przyszłym roku 2026, gdy jako uczniowie-misjonarze będziemy znowu przechodzić przez Wasze parafie, chcemy przynieść Wam nie tylko śpiew i modlitwę, ale przede wszystkim świadectwo drogi, na której wciąż uczymy się słuchać Boga i ludzi.

Niech nasze wspólne spotkania – przy kościele, przy stole, na podwórku – staną się momentem prawdziwego spotkania z Chrystusem. Niech ta pielgrzymia wspólnota przypomni nam wszystkim, że Kościół żyje tylko wtedy, gdy jest w drodze. Niech przez nasze zmęczone kroki i uśmiechy prześwieca radość Ewangelii, która – jak mówi papież Franciszek – „napełnia serce i całe życie tych, którzy spotkali Jezusa”.

Dziękujemy Wam, Drodzy, za każdą otwartą bramę, za wodę, za chleb, za dobre słowo i modlitwę. To dzięki Wam ta pielgrzymka jest żywa – bo gościnność jest też formą ewangelizacji. Wy przyjmujecie pielgrzymów, a razem z nimi – samego Chrystusa, który przechodzi Waszymi drogami.

Niech tegoroczny znak roku duszpasterskiego – Jezus pośród uczniów, prowadzony mocą Ducha Świętego – będzie dla nas wszystkich zaproszeniem, byśmy wyruszyli razem.

Niech On idzie z nami, a my z Nim – przez każdy dzień nowego roku wiary.

Niech Święta Bożego Narodzenia będą czasem nowego spotkania z Jezusem, który przychodzi, by zamieszkać wśród nas i posłać nas dalej — do bliźnich, z radością i pokojem.

Uczyńmy z naszych serc miejsce Jego narodzin, byśmy stali się świadkami Jego miłości.

Życzymy Wam, by Boże Dziecię błogosławiło Waszym domom, byście każdego dnia odkrywali Jego obecność i moc.

Niech Maryja, Matka Kościoła i Gwiazda Ewangelizacji, prowadzi nas wszystkich ku Chrystusowi.

Dziękujemy z całego serca, za wszelkie dobro nam wyświadczone i okazaną pomoc.

ks. Paweł Patrzylas – kierownik
wraz z pielgrzymami
przyszłej 46. Pieszej Pielgrzymki z Głogowa na Jasną Górę